Rodzaje ataków stosowanych przez przestępców komputerowych

Najprostszy atak w cyberprzestrzeni może polegać na bezpośrednim zakatowaniu oprogramowania w danym komputerze, uniemożliwiając jego poprawne funkcjonowanie lub samego komputera powodując trwałe zniszczenie jego części.

Ogólna klasyfikacja rodzaju ataków, które mogą być stosowane przez Cyberprzestępców.

Jedna z metod może polegać na przesyłaniu numerów sekwencji TCP/IP. Każdy, choć trochę zorientowany użytkownik Internetu , wie że w momencie podłączenia do sieci przypisywany jest komputerowi numer IP, czyli tak zwany adres lub nazwa. W połączeniu TCP, czyli numerami sekwencji, które to dopisywane są także każdej platformie, komputer przyjmuję tylko pakiety informacji o poprawnych adresach IP i numerach sekwencji. Aby dokonać ataku musimy poznać adres IP serwera , do którego jest podłączony dany komputer, który nas interesuje. Adres IP serwera definiuje liczbę komputerów, które są do niego przyłączone. Jeśli system ma na przykład adres IP 192.0.0.15, wiemy wówczas, że jest to sieć typu C, do której może być podłączonych tylko dwieście pięćdziesiąt sześć komputerów. W tym przypadku ustawienia dwóch znaczących bitów (128+64=192), oznacza właśnie z jakiego typu siecią mamy do czynienia. Aby się włamać musimy tak oszukać serwer , aby rozpoznawał nas jako jeden z komputerów podłączonych do niego . Wtedy to będziemy mogli eksperymentalnie określić numer IP pozostałych użytkowników i przechwycić sesje pomiędzy serwerem a komputerem , który chcemy zaatakować.

Sniffing 
Według Dariusza Dorozińskiego, autora książki "Hakerzy. Technoanarchiści cyberprzestrzeni" największym niebezpieczeństwem dla systemów jest przechwytywanie sesji TCP, czyli aktywny „Sniffing” lub po prostu aktywne węszenie. Atak ten jest bardzo podobny do poprzedniego, różnica polega na tym, że zamiast odgadywać numery IP, potencjalny cyberprzestępca uzyskuje dostęp do sieci wymuszając zaakceptowanie swojego adresu IP jako adresu sieciowego. „Polega to na przejęciu kontroli nad komputerem łączącym go z siecią, a następnie odłączeniu go i „oszukaniu” serwera, podając się  za użytkownika prawdziwego komputera głównego. Stanowi to większe zagrożenie, ponieważ po udanym ataku mamy większy dostęp do zasobów systemu. Istnieją specjalne programy sniffers, które po zainstalowaniu w sieci, w której nastąpiło włamanie, wyłapują wiadomości przemieszczające się w jej obrębie, a wybrane z nich kopiują na dysk atakującego. Dzięki programom typu sniffers można uzyskać wiele cennych informacji takich na przykład jak  dane osobowe, hasła dostępowe oraz wiele innych.

Spoofing
„Spoofing” czyli fałszowanie adresów IP, mające na celu udawanie serwera w istniejącym połączeniu sieciowym. Technika ta ma na celu uniknięcie zabezpieczeń jakie wprowadzają na danym serwerze administratorzy sieci wewnętrznej oraz „ podszycie” się pod użytkownika sieci, co umożliwia atakującemu przechwytywanie wszystkich danych , które miały trafić do prawdziwego komputera.
„Hijacking” jest to metoda polegająca na przechwytywaniu transmisji odbywającej się między dwoma systemami. Metoda ta jest bardzo skuteczna  gdy próbujemy uzyskać dostęp do szczególnie chronionych programów.Denial of service

Denial of service
„Denial of service” (DoS) I “Distributed Denial of service” (DDoS). Atak DoS, czyli po polsku odmowa usługi oraz DDoS ,rozproszona odmowa obsługi. DoS ma na celu zablokowanie jakiegoś konkretnego serwisu sieciowego, czyli witryny internetowej lub zawieszenie  danego komputera. Dzięki swojej elastyczności, odpowiednio  pokierowany może spowodować nawet awarię całej sieci.. DDos różni się tym , że poprzedzony jest spenetrowaniem wielu internetowych serwerów i zmienieniu ich w zombies czyli zainstalowaniu na nich programu, który później może posłużyć do ataku. Po zainstalowaniu zombies na wielu komputerach cyberprzestępca może przeprowadzić rozproszony atak z wielu stron. Do przeprowadzenia takiego ataku potrzebne są cztery elementy. „Agresor”, czyli osoba koordynująca cała akcje, „zarządca” , „ żołnierze” i sama ofiara.  Pierwszy rozpoczyna Agresor, który wysyła sygnał do programu, czyli tak zwanego zarządcy całego przedsięwzięcia. Ten wysyła instrukcje z planem działania do poszczególnych żołnierzy. Żołnierze to po prostu umieszczone w systemie wirusy, których zadaniem jest atak na inny komputer podłączony do sieci . Właściciele danego komputera, który został użyty do ataku, są zazwyczaj nieświadomi, działalności cyberprzęstępcy na ich komputerze. Wykrycie jest tym trudniejsze, ponieważ program może zawierać w sobie instrukcje, która w razie otrzymania sygnału o ewentualnym ujawnieniu, karze mu odinstalować się z używanego systemu.

E-mail bombing
“E-mail bombing” polega na zapchaniu danego serwera pocztowego ogromną liczbą wiadomości, wysyłanych z wielu miejsc w tym samym czasie do adresata . Skrzynka ofiary ulega zapchaniu przez co nie może on odczytać wiadomości , która faktycznie miała do niego dotrzeć. Cyberprzestępcy programują tak komputery , aby wysyłały one nieustannie ogromne ilości maili na konto pocztowe ofiary.

Wirusy
Wirusy potrafią zrobić najwięcej spustoszenia i zainfekować i unieruchomić pracę tysięcy komputerów. Wirus to samo reprodukujący się kod , który uszkadza dane,  programy, a niektóre jego odmiany mogą nawet zniszczyć komputer. Jest on zazwyczaj obcym fragmentem kodu dołączanym do programu. Jego uruchomienie powoduje dołączenie go do innych „zdrowych” programów zainstalowanych na komputerze. Działa on kaskadowo , zarażając kolejne nie zainfekowane programy. Obecnie Istnieje wiele odmian wirusów , które liczone są w setkach tysięcy. Praktycznie codziennie pojawia się jego nowa odmiana.

Robaki
Innym rodzajem wirusów są Robaki. Ich głównym zadaniem jest rozprzestrzenianie się w Internecie. Robak może zachowywać się jak wirus, koń trojański lub bakteria. Działa on w sieci jak potencjalny hacker, lecz jego atak nie musi być koordynowany przez niego. Wyszukuje on słabe strony w poczcie elektronicznej, stronach internetowych, czy popularnych chatach i infekuje się na kolejnych komputerach.
Bakteria jest programem , którego zadaniem jest rozmnażanie się na zaatakowanym komputerze. Typowa bakteria na początku dzieli się na dwie kopie ,instalując się  w środowisku zasobów danych. Następnie ulega kolejnemu rozmnażaniu, przez co zajmuję pamięć w komputerze i uniemożliwia jego pracę.

Bomba Logiczna
Bomba Logiczna to rodzaj wirusa komputerowego , który po zainstalowaniu się na danym komputerze, może przez dłuższy czas pozostawać nieaktywny. Aktywuje go obecność określonych plików, określona data lub uruchamiana przez użytkownika określona aplikacja.

Koń trojański
Koń trojański, częściej nazywany „trojan” lub „ trojan horse” jest jednym z najgroźniejszych programów używanych przez cyberprzestepców. Po zainfekowaniu systemu dokonuję on nieprzewidywalnych działań na komputerze. Może on usunąć określone pliki lub wszystkie dane z twardego dysku komputera. Jest wstanie sam zainicjować procedurę formatowania lub przesłać dane do swojego twórcy. Trojona można dołączyć do każdego oprogramowania. Najprostszym sposobem jego rozpowszechniania jest poczta elektroniczna, lecz często uruchamia się przez wejście na zainfekowaną stronę Internetową. Konie trojańskie służą także do wyłapywania haseł. Sytuacja taka następuje, w przypadku gdy cyberprzestepca zastępuje standardowy program rejestrujący się na komputerze wersją z trojanem. Użytkownik nie zdając sobie sprawy z zagrożenia  loguje się do systemu, a w między czasie jego hasło przechwytywane jest przez program  z koniem trojańskim. Metoda ta jest często łączona z spoofingiem i stosowana przez cyberprzestępców do przechwytywania haseł dostępu do kont bankowych.